Je wilt stoppen met emotie-eten, maar hoe dan?

 In Blog

Het masker gaat af.

Wat een proces! Het heeft me jaren gekost, maar ik zie het! Eindelijk zie ik het ECHT.

Ik wist het al langer. Al VEEEEEEL langer. Het masker, de perfectionisme, het muurtje, jezelf in de weg zitten, moeilijk doen, er omheen draaien, je anders voelen, introvert zijn, onzekerheid over bepaalde dingen, enz. enz. enz.

En het antwoord zat al die tijd al in mezelf.

Ik ben best wel gevoelig. Ook dat wist ik al. Maar ik wilde het niet zijn. Ik wilde niet gevoelig zijn. Want het is ‘niet handig’ in het werkleven, werd eens gezegd. Ik vond het zelf ook niet fijn om steeds heel snel van slag te zijn. Ik werd erdoor uitgelachen, maar ik voelde me er zelf vooral heel ongemakkelijk door. Mensen keken naar me op een bepaalde manier. Ik kan niet eens uitleggen hoe precies. Maar het voelde niet goed voor me. Ik deed het allemaal zelf. De gedachten over de mensen die naar me keken. De gedachten over mezelf. Het was niet zo. Ik maakte het mijn waarheid.

Ja, ik ben soms onzeker. Maar ben het ook heel vaak niet. BEN ik dan onzeker? Nee, ik DOE het. Soms wel. En soms niet. Kan ik er dan wat aan veranderen? Ja. Hoe dan? Dat is een hele lange weg geweest. En ook niet 1 2 3 uit te leggen. Maar kort gezegd betekent het: datgene voelen wat je al die tijd hebt weggestopt.

Gevoelig zijn dus

Ik denk dat iedereen ‘gevoelig’ is in meer of mindere mate, maar dat gevoelig zijn tegenwoordig 2 kanten op gaat. Aan de ene kant staat de hoogsensitieve of healer en aan de andere kant staat de verslaafde of perfectionist. En de meeste mensen staan aan de tweede kant. En de eerste kant is een kant die de meeste mensen maar raar en ongeloofwaardig vinden. Ik dus ook.

Ik dacht ook altijd: ok, ik herken wel wat in dat hoogsensitieve, maar het is weer zo’n label! En ik houd niet van labels. Ik was al depressief, introvert, perfectionist, enz.

En ik denk nu nog steeds: ik hoef mezelf niet het label hoogsensitief te geven. Maar ik ben dus wel gevoelig. En voor sommige mensen is het dan heel duidelijk als je wel het label gebruikt. Dus… ik ben hoogsensitief.

Masker

Maar ik mocht het niet zijn. Ik mocht niet gevoelig zijn. Ik moest stoer zijn op mijn werk, ik moest afstandelijk zijn in de liefde, ik moest lief zijn bij mijn familie. Alleen als ik alleen thuis was en er echt doorheen zat, mocht ik me voelen zoals ik ben. Verdrietig van alle dingen die ik had gedaan buiten mijn grenzen. Boos omdat ik het gevoel had dat niemand me zag. Bang omdat ik dacht dat ik nooit de liefde zou vinden.

Ik ging erdoor heel veel bank hangen. Netflix had ik toen nog niet, maar als ik het had gehad, had ik dat de hele tijd gedaan. Ik keek veel tv. Ik kwam amper buiten. En regelmatig at ik ongezond. Een rol koekjes, een zak chips, afbakpizza’s. En soms deed ik het tijdens het avondeten. Oftewel, ik at een zak chips als avondeten. En ik heb het niet over mijn studententijd. Want toen deed ik het ook, als een soort middelvinger naar mijn ouders (lekker puh, eindelijk eten wat ik wil). Maar ik heb het over zo’n 5 jaar geleden. Ik werkte toen fulltime en was vrijgezel. Ik vond mezelf helemaal niet zo belangrijk.

Ik werkte, ik ging naar familie en ik had andere sociale contacten. Ik was ook bezig met daten, maar allemaal meer omdat ik het gevoel had dat het moest dan dat ik het ook wilde. Ja, ik wilde wel een vriend, op vakantie gaan en een mooi huis (waarvoor ik dus geld nodig had) en leuke vrienden en familie. Maar het voelde allemaal zo nep, zo vaag, alsof er iets in de weg zat. Een blokkade. Een masker. En nu zie het ook.

Emotie-eten

Hetzelfde mechanisme werkt bij emotie-eten. Je hebt een masker op als je met anderen bent, aan het werk, bij familie en vrienden. Als je thuis bent, op veilig gebied, alleen of met je gezin of partner, dan ga je eten. Want dan is het masker af.

Hoe zorg je er dan voor dat je stopt met emotie-eten? Door jezelf recht in de ogen aan te durven kijken. Wat is er nu echt aan de hand? Waarom draag je dat masker? Waar ben je zo bang voor?

Ik ben erachter gekomen dat ik gewoon heel erg bang ben om te falen, om afgewezen te worden en om gekwetst te worden. Daarom had ik een muurtje om mij heen. Daarom droeg ik een masker. En ondanks dat ik nog lang niet altijd weet hoe ik ervoor zorg dat ik geen masker draag, heb ik hier al heel veel over geleerd. Genoeg om ook jou een stapje verder te helpen.

Durf je de uitdaging aan?

In november ben ik jarig. Daarom heb ik een speciale aanbieding voor de hele maand november 2018. Als je besluit in die maand te starten met het aanpakken van je emotie-eten, mag je dit doen voor 247,- i.p.v. 347,-. Drie maanden aan de slag via Skype of ander online medium. Ik ga je helpen: Ik wil een gratis kennismakingsgesprek.

Recommended Posts

Leave a Comment