Geen suiker, waarom we het zo lastig vinden

 In Blog

Geen suiker eten. Dat besloot ik 3 weken geleden weer eens te gaan doen. Maar hoe zit het dan met chips en toastjes? Die zijn ook niet zo gezond voor je. Daarom besloot ik ook die niet te eten voor een periode van 6 weken. Nu zit ik halverwege en ik heb al heel wat dingen geleerd.

Ik ben achter een aantal dingen gekomen:

  1. Mijn perfectionistisch als het gaat om voeding en het zit me in de weg
  2. Ik ben heel moe doordat ik veel nadenk in bed en daardoor slecht slaap
  3. De angst waardoor ik niet altijd zeg wat ik wil zeggen
  4. Broodbeleg zonder suiker vinden is lastig
  5. Ik heb eigenlijk niet zo heel vaak zin in iets als chocolade of ijs

Eigenlijk wist ik deze dingen al, maar omdat ik er nu zo bewust mee bezig ben, zie ik ze nog duidelijker. Dat is ook de reden waarom ik deze uitdaging ben aangegaan: je leert er onwijs veel van.

Perfectionisme

Ik ben dus een perfectionist. Ik denk dat heel veel mensen zich daarin herkennen. Maar iedereen is perfectionistisch over andere dingen.

  • Wat stom dat ik dat vergeten ben / dat ik dat gedaan heb!
  • Ik heb gesnoept terwijl ik dat niet wilde, nou ja, dan begin ik een andere keer wel weer!
  • Ik moet nog even stofzuigen, want er komt zo bezoek!
  • Die jurk ga ik echt niet aantrekken, want dat ziet er niet uit!

Herken je 1 of meer van deze zinnen? Dan ben je waarschijnlijk ook perfectionistisch. En dat hoeft geen probleem te zijn, behalve als je jezelf voorbij loopt. Je gaat stofzuigen, terwijl je het gister net gedaan hebt en het is eigenlijk niet zo vies. Die jurk staat je prima, maar je voelt je er niet fijn in. Je hebt toch gesnoept, is dan de uitdaging helemaal mislukt? Volgens mij niet.

Mijn perfectionisme zit hem vooral in het feit dat als ik dan iets afspreek met mensen, ik het ook echt goed wil doen. Ik heb tegen mijn volgers gezegd dat ik 6 weken zonder zoet & hartig lekkers wil, dus doe ik dat. Het helpt me enorm, waardoor het voor mij niet zo moeilijk is om ermee te stoppen. Maar zodra ik dan een wijntje drink, denk ik: oei, had ik deze ook niet in de lijst moeten zetten?

Streng

Het doel van de uitdaging is om bewuster om te leren gaan met suiker & hartig lekkers. Het gaat er dus niet om dat je nooit meer die dingen mag eten. Ook als het tijdens de challenge een keer fout gaat, hoef je niet meteen jezelf te straffen en te zeggen dat je het niet goed gedaan hebt. Dus ook als ik zelf toch iets ‘slechts’ eet of drink, hoef ik niet zo streng te zijn. Het gaat om de leerweg.

Door dit soort gedachtespinsels kan ik soms lang wakker liggen. Niet door de 6 weken challenge, maar wel door mijn dochter of mijn bedrijf bijvoorbeeld. Ik wil goed voor mijn dochter zorgen en ik wil graag dat mijn bedrijf een succes is, maar niet ten koste van alles. Nu is het zo dat ik regelmatig wakker lig door hele simpele dingen:

  • Heb ik haar voeding wel klaar gezet?
  • Slaapt ze slecht door de warmte of is er toch iets anders aan de hand?
  • Hoe zorg ik ervoor dat ik weer nieuwe klanten krijg?
  • Waarom valt die klant niet af?

Het zijn dingen die goed zijn om even over na te denken, maar niet in te blijven hangen. Daardoor ga ik te veel nadenken en gaat dat door in de nacht. En als je slecht slaapt, krijg je meer zin in zoet.

Angst

Veel mensen in mijn omgeving weten dat ik bezig ben met deze challenge. Ik word dus gecontroleerd in mijn vrije tijd. Dat vind ik eigenlijk alleen maar leuk. Mensen die me volgen en stiekem misschien zelf ook mee willen doen aan de uitdaging, maar het niet vertellen. Dat is ook heel eng! Want ja, als je het vertelt en het lukt niet, dan heb je gefaald! Toch?

Ik heb ook faalangst. Bijvoorbeeld laatst, ik was op visite bij vrienden en kreeg taart aangeboden. Ik wilde het niet, dus vertelde dat ik op dit moment geen suiker eet. Mooi, dacht ik, daar ben ik vanaf. Maar een tijdje later kwam ze met chips en zoutjes aan. Ze zei nog: ‘dit mag je wel hè, want er zit geen suiker in.’ Ik had natuurlijk gewoon kunnen zeggen: ‘nee, toch niet, want ik eet ook geen chips en zoutjes.’ Daarentegen klapte ik dicht. Ik dacht, shit, had ik nou maar meteen gezegd dat ik dat ook niet at. Ik voelde me bezwaard.

Uiteindelijk heb ik er niets van gegeten, zonder er iets over te zeggen.

Lastig

Naast dit soort mentale obstakels, vind ik het ook lastig om geschikt broodbeleg te vinden. Ik vind brood dus echt heel lekker en wil dat dus het liefst eten tijdens de lunch, i.p.v. een salade of soep. Die dingen vind ik ook lekker, maar dan liever tijdens het avondeten, zodat ik wel gewoon brood kan lunchen. Dat is mijn persoonlijke voorkeur.

Maar broodbeleg vinden waar geen suiker in zit is heel erg lastig! In de meeste dingen die je in een pot of doos koopt, zit suiker. Pindakaas van 100% pinda’s, kaas en vleeswaren. Dat is wel zo’n beetje hetgeen dat overblijft. Eigenlijk vallen die dingen onder hartig lekkers, maar ik vind het vooral een probleem als je deze dingen bij de borrel eet. En dan niet 1 stukje of handje, maar veel meer dan dat. Dus daarom eet ik die dingen wel.

Meer groente en fruit eten tijdens de lunch, dat ben ik ook gaan doen. Maar uiteindelijk neem ik daar toch niet altijd de tijd voor. Het kost allemaal net wat meer moeite. Daarom denk ik ook dat als je echt brood wil eten, je gewoon moet proberen dat je zoveel mogelijk variatie vind in je beleg, want helemaal zonder suiker lukt gewoon niet.

Behoefte

De uitdaging zit hem toch vooral in de extra’s: chocolade, koekje, chips, borrelnootjes, toastjes, blokjes kaas en worst bij de borrel, frisdrank, zoetjes in koffie of thee, sap. Dat zijn de dingen waar je dik van wordt. Niet als je het een keertje eet, maar de meeste mensen eten dagelijks wel iets uit deze lijst. Elke dag een koekje of een stukje chocolade, elke verjaardag een stuk taart, elke vrijdag een borrel met hapjes, elke vakantie lekker veel ijs, elke keer als je uit eten gaat een toetje. Daar zit wel een probleem.

Wat ik nu geleerd heb tijdens deze 3 weken is dat ik eigenlijk niet zo vaak trek heb in zoet. Chocolade is bij mij het sterkst aanwezig. Als ik iets lekkers wil eten, denk ik aan chocolade. En als ik voel hoe vaak ik er ECHT trek in heb, is dat eigenlijk maar 1 keer in de week. 1 keer in de week denk ik: nu lust is wel een kinder bueno (want die vind ik echt super lekker). En dat is bij mij vooral in het weekend.

Doel

Wat ik dus nu al bedacht heb is dat ik straks, als de challenge is afgelopen, 1 keer in de week een kinder bueno ga nemen. Dan mag ik toch weer suiker eten van mezelf, maar laat het niet uit de hand lopen.

1 keer in de week maar? Ja, maar ook ik vind dat best weinig. Dus ik wil het 2 keer in de week maken voor de periode dat ik ook trek heb in andere dingen. Af en toe toch een stuk taart of toastjes ofzo, maar niet te gek. Niet de hele vakantie door zoetigheden eten. Daar word ik niet blij van. En ook niet twee kerstdagen helemaal vol eten. Ik heb liever af en toe iets lekkers, zodat ik me het hele jaar door goed voel.

Gratis

Wil jij na de vakantie dan toch ook beginnen aan de uitdaging? Ik geef er een cursus over en geef er 1 gratis weg t.w.v. 129,-. Als je je voor 20 augustus 2018 aanmeld, maak je kans op de cursus. Ik wil omgaan met zoet!

Recommended Posts

Leave a Comment